Recensies

Dagblad De limburger - 10 mei 2006 Dankwoord 
De Ster - 22 maart 2006 -'Maastrichtse 'esprit' geeft doorslag'
Dagblad De Limburger - 20 maart 2006 - 'Bij Medame Hélène kump 't wie 't kump'
Dagblad De Limburger - 20 maart 2006 - 'Medame Hélène' (Voorpagina)
Dagblad De Limburger - 16 maart 2006 - Álle ouge geriech op Medame Hélène'
Dagblad De Limburger - 10 maart 2006 - Algemene advertentie
Trompetter - 22 februari 2006 - Mestreechter Operètte Vereiniging presenteert Medam Hélène'
De Ster - 23 december 2005 - 'La Belle Hélène in 't Mestreechs'
Maaspost - 31 augustus 2005 - 'Medame Hélène pakt groots uit met meer dan 140 doorzetters'
Maaspost - 23 februari 2005 - 'De Medame Hélène' van Maastricht'
Dagblad De Limburger - 23 februari 2005 - 'Dingen van alledag'
Maaspost - 25 januari 2005 - 'Het fijne genieten staat voorop bij Medame Hélène'

Dagblad De Limburger - donderdag 4 maart 2004
"Geen gondel in de Jeker"

De Mestreechter Operètte Vereiniging heeft nog even overwogen de operette naar Maastricht te verplaatsen. Want Maastricht heeft ook mooie palazzi en kerken. Maar het probleem was: waar laat je het vissersmeisje uit Eine Nacht in Venedig. En moet je hertog Urbino soms zijn entree laten maken in een gondel in de Jeker? Nee, dat was bij nader inzien toch niet zo'n briljant idee, lacht Arie Voorzee. Dus speelt de Maastrichtse versie van de operette van Johan Strauss jr. zich gewoon in het Venetië van rond 1860 af.

Het vertalen van de operette heeft Arie Voorzee zo'n driekwart jaar gekost. Ach, het vertalen van de parlando's (tekstpassages) uit het Duits naar het Mestreechs viel nog wel mee. Maar de liederen 'overzetten' naar het Maastrichts was een crime. Voorzee en dirigent Rick Debie hebben wekenlang aan de piano gezeten. De tekst aan de muziek aangepast. Want de Maastrichtse woorden moesten natuurlijk net zoals de Duitse wel rijmen.

Dus werd de passage uit het lied Frutti di Mare van Annina:

Die Fische, die fängt man,

Die Fische sind stum

Die Auster, die schluckt man,

Die Auster ist dumm!

enigszins vrij vertaald als volgt:

De vèsse die krijg men

Mèt kuut en met hom,

D'n oester die slik men,

Lèk vinger, lèk dom!

Het is de eerste keer dat Arie Voorzee voor de Mestreechter Operètte Vereiniging (MOV) een operette vertaald heeft. Hij heeft altijd wel iets met taal gehad. In zijn professionele leven met zijn reclamebureau, in zijn vrije tijd met het Mestreechs.

Natuurlijk, het verhaal is zoals meestal bij een operette flinterdun (verliefde hertog wil dichtbij geliefde Barbara zijn tijdens carnaval in Venetië en stuurt alvast zijn kapper vooruit om alles voor te bereiden), maar de muziek is grandioos. Allemaal liedjes die je zo kunt meezingen. Binnenkort dus ook op zijn Maastrichts, al heeft dat Arie Voorzee de nodige hoofdbrekens gekost. Soms heeft hij zelfs zo goed als verdwenen woorden uit het Maastrichts weer teruggehaald om een adequate vertaling te krijgen. Sjerpenheuvel, zo heeft hij de verliefde hertog van Urbino omschreven.

De medewerkers aan de 'Nach' zijn druk bezig met de laatste voorbereidingen. Vergis je niet, zegt Voorzee, het is een mega-klus. Een kleine honderd mensen (uitvoerenden, Avanti-kapel, kleermaaksters, decorbouwers) is er maanden mee bezig. Voor een aantal rollen en functies huurt de operettevereniging professionals in. Tachtigduizend euro kost de productie. Bij elkaar gebracht door zo'n 120 sponsors.

Operette, zo blijkt weer keer op keer, leeft in Maastricht. Zeker als het ook nog eens in het Mestreechs uitgevoerd wordt. De Sigeunderbaron van 2002 was een succes, maar de verwachting is dat 'n Nach in Venetië een nog groter succes zal boeken. Twee voorstellingen zijn al uitverkocht, voor de resterende vijf voorstellingen is ook al 65 procent van de plaatsen verkocht.

Soms, zo vertelt Arie Voorzee, heeft hij in de vertaling grappen ingebouwd die de echte kenners zeker weten te waarderen. In het stuk van Strauss komen drie senatoren voor, van wie er eentje een nogal lange neus heeft. Het publiek krijgt de neus van de senator beetje voor beetje te zien. Eerst een stukje achter de ophang, dan weer wat meer. Begeleidende tekst van Voorzee: dee heet 'n neus wie 'n Körver.

De voorstellingen van 'n Nach in Venetië zijn van donderdag 25 maart t/m zondag 28 maart en van vrijdag 2 april t/m zondag 4 april. De voorstelling op 4 aprti is een matinee. Toegang 17,50 euro, voor de gala-voorstelling op zaterdagavond 27 maart bedraagt de entreeprijs 45 euro.

Dagblad De Limburger - dinsdag 12 augustus 2003
''n Nach in Venetië' wordt de nieuwste operette van MOV"

MAASTRICHT - In 2004 bestaat de Mestreechter Opererètte Vereiniging (MOV) bestaat 55 jaar. Dat jaar, in maart en april, brengt de vereniging ook de nieuwste theaterproductie op de planken: ''n Nach in Venetië'. Zoals gebruikelijk is ook deze operette van Johann Strauß jr. van spitsvondige Maastrichtse teksten voorzien en bewerkt door Arie Voorzee.

In het verleden presenteerde het Maastrichtse gezelschap spraakmakende operettes als 'Trijn de Begijn', 'Kapitein vaan Köpenick', 'Mien Fien Mamzelke', ''t Spook vaan Leechtenberreg', 'De Vogelekriemer' en 'De Sigeunderberon'. Voor de vierde keer op rij werkt de operettevereniging samen met symfonieorkest Avanti. Jos Salden voert ook bij deze operette de regie en de muzikale leiding is in handen van Rick Debie.

Het op de planken brengen van zo'n grote productie vergt telkens een forse investering. Veel sponsoren zijn benaderd om een steentje bij te dragen. Zij zorgen voor een grootse gala-avond.

Tijdens de culturele manifestatie Het Parcours, op zondag 14 september, krijgt het publiek een voorproefje op deze nieuwste operette van MOV. Om drie uur zal een aantal solisten met orkest in het Theater aan het Vrijthof enkele fragmenten van ''n Nach in Venetië' uitvoeren. De kaartverkoop voor de operette start zondag 31 augustus aan de kassa van het Theater aan het Vrijthof. Kaarten voor de gala-avond zijn ook verkrijgbaar bij Jo Wijntjens, tel. 043-3630405, fax 043-3435754.

Limburgs Dagblad - dinsdag 19 februari 2002
"Pa en dochter spelen 'zichzelf'"

Maastricht - Voor Zjef Arnold en Adrea Gilissen-Arnold wordt 'De Sigeunderberon' van de Mestreechter Operètte Vereiniging een bijzondere productie: voor het eerst staan vader en dochter ook als vader en dochter op het podium.

Met een warme sjaal rond de nek heeft Zjef Arnold zich teruggetrokken in een warm hoekje achter het raam. ,,Griep,'' verontschuldigt hij zich. ,,Waarschijnlijk opgelopen tijdens een van de repetities in de koude fabriekshal van Artifort.'' Hij zet alles op alles om vrijdag beter te zijn. Want dan gaat de nieuwe productie van de Mestreechter Operètte Vereiniging in première, en Arnold heeft in 'De Sigeunderberon' een hoofdrol die niemand anders snel kan overnemen.

,,Dit is me in al die jaren nog nooit overkomen,'' zegt Arnold. Het is jammer dat het hem juist dit jaar gebeurt, nu hij een van de mooiste rollen uit zijn carrière speelt: ,,In 'De Sigeunderberon' speel ik Zsupan, een wat domme varkenshouder die voor een komisch noot zorgt in het romantische verhaal. Het leuke is dat mijn dochter Andrea ook in het stuk mijn dochter speelt, Arsena. Dat maakt het voor mij als vader natuurlijk heel bijzonder.''

Arnold is een laatbloeier, legt hij uit: ,,Ik kwam pas in 1979 bij de Mestreechter Operètte Vereiniging. Vroeger had ik wel toneel gespeeld bij de jonge middenstanders, en ik had ook wel wat aan cabaret gedaan, maar ik was nooit bij een echte toneelvereniging geweest. Die interesse kwam pas toen mijn zus Margriet op een bruiloft enthousiast vertelde over de operettevereniging, waarvan ze sinds een paar jaar lid was. Dat leek me ook wel iets voor mij.''

In zijn eerste stuk, 'Treechter Geis', zong Arnold nog mee in het grote koor. Maar hij trok al snel de aandacht van de regisseurs. In 'De Broeder z'n Bruudsje' uit 1983 had hij een bescheiden rol als bedelmonnik. ,,Vóór de voorstelling wachtten we het publiek op in de hal,'' weet hij nog. ,,Ik was zo goed geschminkt dat kennissen uit Eindhoven me niet eens herkenden.'' Twee jaar later kreeg hij zijn eerste solo-rol: ,,In Bèr en Bertha' speelde ik een gerechtsdienaar.''

Vanaf dat moment had Arnold steeds een spelende rol. In 'Trijn de Begijn', dat in 1989 werd afgestoft door de Mestreechter Operètte Vereiniging, speelde hij de koning van de Laplanders. In 'Julius Cesar' uit 1990 verscheen hij op het toneel als hoofd van de Romeinse paleiswacht. In 'Café D'n Hoegsten Tied', een co-productie met operettevereniging Maos & Neker die in 1992 werd opgevoerd bij de opening van het nieuwe Theater aan het Vrijthof, had hij zelfs de hoofdrol: ,,Ik speelde de hospes, samen met een dikke madam van Maos & Neker.''

Daarna volgden successen met 'Blom van Hawaii' en 'Het spook vaan Leechtenberreg'. In 1999 vierde de Mestreechter Operètte Vereiniging haar 50-jarig bestaan met 'De vogelekriemer'. Het werd ook voor Arnold een hoogtepunt, want in dat stuk maakte dochter Andrea haar debuut als soliste: ,,Zij speelde de rol van Kurfürstin, waarmee ze op het toneel mijn baas was.'' Haar succes vervulde hem van trots, bekent hij: ,,Het is mooi als je ziet hoe goed je eigen dochter het doet in zo'n grote productie.''

Na 'De vogelekriemer' wilde Arnold een stapje terug doen. In 'De Sigeunderberon' had hij alleen willen zingen in het koor. Maar toen bleek dat niemand zich had gemeld voor de rol van Zsupan - uitgerekend de vader van Arsena, een rol waarvoor dochter Andrea was gevraagd - deed hij toch weer auditie. Met als gevolg dat vader en dochter in 'De Sigeunderberon' ook op het podium als vader en dochter voor het voetlicht treden. ,,Het is een moeilijke rol met hele lappen tekst,'' zegt hij. ,,Maar ik ben toch blij dat ik het gedaan heb: het is een hele bijzondere ervaring.''

Het stuk zit inmiddels in zijn hoofd, zegt Zjef Arnold. De vraag is alleen of hij op tijd herstelt van de griep. ,,Vrijdag is de première al,'' verzucht hij. ,,Dat is nog maar een paar dagen. De dokter wil me nog geen paardenmiddel geven; griep moet je uitzieken, vindt hij. Maar als het donderdag niet over is, moet hij me maar iets sterks geven: de Mestreechter Operètte Vereiniging rekent op me, die kan ik niet in de steek laten.''

'De Sigeunderberon' van de Mestreechter Operètte Vereiniging gaat vrijdagavond in première in het Theater aan het Vrijthof in Maastricht. De voorstelling begint om 20.15 uur.

Dagblad de Limburger - dinsdag 26 februari 2002

MAASTRICHT - De Mestreechter Operèrette Vereiniging begint steeds meer op een groot bedrijf te lijken. Een bedrijf met 65 zingende leden, een tien man sterke decorgroep, een naaiploeg van tien leden, een pr-commissie, een balletgroep, symfonie-orkest Avanti Kapel met 45 muzikanten en de vertaler Pieke Dassen. Meer dan honderd personen staan in de startblokken voor de nieuwste productie: De Sigeunderberon. Na de jubileumvoorstellingen twee jaar geleden van Der Vogelhändler (vrij vertaald: De Vogelekriemer) hebben bestuur en leden ook dit jaar weer gekozen voor een operette. "Dat hebben we met opzet gedaan, omdat in het Maastrichts vertaalde operettes commercieel voor ons interessanter zijn. Die trekken meer publiek. En daarom moeten we onze bezoekers ook kwaliteit brengen. Je kunt niet meer zeggen: 'we doen eens een jaartje wat minder'. Nee, we moeten het peil vasthouden of de lat zelfs nog iets hoger leggen. Voor een aantal van onze leden is dat geen gemakkelijke opgave, want zij werken overdag. Dat is jammer. Omdat we echt alles uit de kast moeten halen, hebben we vijf mensen van buiten aangetrokken', licht voorzitter Jos van de Ven toe.

Twee jaar van hard werken, zuchten, zweten, lachen en huilen zijn bijna achter de rug. Onder de artistieke leiding van Menel Manschot en dirigent Rick Debie is de Mestreechter Operètte Vereiniging (MOV) klaargestoomd voor de aftrap, vrijdagavond om kwart over acht in het Theater aan het Vrijthof. De muziek van Strauss, de Maastrichtse teksten die Pieke Dassen daarbij bedacht heeft, de kleurrijke costuums en het niet zwaar op de hand liggende verhaal zijn ingrediënten te over voor zeven amusante Maastrichtse theateravonden. Voorzitter Jos van de Ven weet het zeker: iedereen gaat meezingen op de muziek van de Oostenrijkse componist. En als na iedere voorstelling ook nog 't Mestreechs Volksleed klinkt zal menigeen een traantje van genot wegpinken.

Het is alweer 36 jaar geleden dat de Mestreechter Operètte Vereiniging de eerste operette Trijn de Begijn van Fons Olterdissen op de planken bracht. Een kassucces, zo bleek later. In 1977 volgden maar liefst 22 herhalingen van deze Mestreechter operette. Mie Fien Mamzelke (My Fair Lady) was in 1978 goed voor zeventien uitvoeringen. Vanaf 1966 volgden iedere twee jaar voorstellingen in het Maastrichts dialect gegeven. Het volk vaan Mestreech genoot, en geniet nog steeds, met volle teugen. De Kapitein van Köpenick en De Keizer vaan Sint Pieter zijn legendarische uitvoeringen die nog vers in het geheugen liggen. Groots van opzet was De Keizer vaan Sint Pieter, waarvoor zelfs koningin Beatrix in 1975 bij haar bezoek aan Maastricht de handen op elkaar kreeg.

Limburgs Dagblad - dinsdag 26 februari 2002
"Operètte Vereiniging 'doet' Strauß Maastricht"

Over anderhalve week gaat in het Theater aan het Vrijthof de nieuwe productie van de Mestreechter Operètte Vereiniging in première: 'De Sigeunderberon'. ,,Een lastig stuk,'' geeft voorzitter Peter van de Ven toe, ,,maar het is de moeite waard.''

Afgelopen zondag hebben ze 'De Sigeunderberon' voor het eerst in kostuum gespeeld. ,,Dan komt er dus wéér een lastigheidje bij,'' constateert Peter van de Ven, voorzitter van de Mestreechter Operètte Vereiniging en zelf lid van het koor. ,,Ik kom eerst op als varken, en dan heb ik precies anderhalve minuut om me om te kleden, als huzaar. Dat is echt hekserij. Maar straks, bij de première, heb je óók niet meer tijd.''

In 1999 heeft de Mestreechter Operètte Vereiniging haar 50-jarig bestaan gevierd met de uitvoering van 'De Vogelekriemer', een eigen bewerking van de operette 'Der Vogelhändler' van Carl Zeller. Ditmaal pakt de vereniging opnieuw uit met een spektakelstuk: een Maastrichtse versie van 'Der Zigeunerbaron' van Johann Strauß junior. ,,We staan in het Theater aan het Vrijthof,'' legt Van de Ven uit, ,,en dan moet je ook met iets goeds komen.''

De afgelopen twee jaar is intensief gewerkt aan de nieuwe productie. ,,De muziekcommissie komt in eerste instantie met een aantal suggesties,'' zegt Van de Ven. ,,Het bestuur beslist vervolgens welk stuk we nemen. Dat is in dit geval dus 'Der Zigeunerbaron' geworden. Daarna ga je aan het werk. Pieke Dassen heeft het stuk voor ons vertaald in het Maastrichts. Gelijktijdig zijn we mensen gaan zoeken voor de diverse hoofdrollen.''

De helft van de solisten komt uit het eigen koor, de andere helft is van buiten de vereniging aangetrokken. ,,Dat gaat niet altijd zonder slag of stoot,'' geeft Jan Gilissen van de pr-commissie toe. ,,Natuurlijk wil iedereen graag een hoofdrol. Maar dat kan niet: zeker bij een moeilijk stuk als dit moet je voor de hoofdrollen geschoolde stemmen hebben.''

Wie bij de verdeling van de hoofdrollen buiten de boot valt, zingt gewoon mee in het koor. ,,We hebben op dit moment 65 zingende leden,'' verduidelijkt Gilissen. ,,Daarmee kunnen we ruimschoots uit de voeten. Het moeten er ook niet veel meer worden. Iedereen die op het toneel staat moet ook gekleed worden, en onze naaiploeg heeft nu al een paar honderd kostuums gemaakt.''

De laatste weken vóór de première wordt de frequentie van de repetities opgevoerd naar twee of drie per week. Vervolgens komen daar nog drie doorloop-zondagen bij, waarbij het stuk wordt gespeeld met begeleiding van de Maastrichtse Avanti-kapel. ,,Het is een hele opgave,'' erkent Van de Ven. ,,Maar je weet gelukkig waar je het voor doet. Straks sta je als amateurvereniging op de planken van het Theater aan het Vrijthof. Dat geeft een kick, hoor.''

'De Sigeunderberon' gaat vrijdag 1 maart in première in het Theater aan het Vrijthof in Maastricht. Verder zijn er nog voorstellingen op 2, 3, 14, 15, 16 en 17 maart. De regie is in handen van Manel Manschot, de muzikale leiding berust bij Rick Debie. Kaarten zijn verkrijgbaar bij de Uitbalie van het Theater aan het Vrijthof, tel. 3505555.